• MUIS,OLIFANT ,VOGEL EN HET CORONA MONSTER

    1 april 2020

    MUIS, OLIFANT EN VOGEL EN HET CORONA MONSTER.
    Muis piepte en piepte en piepte! Alsof haar leven ervan afhing, zo hard piepte muis!
    Olifant , die een stuk verderop liep, hoorde het hartverscheurende gepiep .  Hij spitste zijn grote oren, keerde zich om en rende zo hard als hij kon naar Muis toe.
    Even later plofte Olifant vlak voor Muis neer en vroeg hijgend: 'Wat is er Muis? Wat is er aan de hand? "
    Met betraande oogjes en schokkend lijfje stotterde Muis: 
    'De mensen wereld lijkt te vergaan! Ik kan het niet meer aanzien!"
    'Ach...ach...ach... dat is inderdaad een heftig verhaal, " zei Olifant met een enorme frons op zijn voorhoofd.
    In de verre blauwe lucht vloog Vogel. 
    Vogel was ook erg ongerust en wist zich even geen raad. Hij vergat te vliegen en leek naar beneden te storten. Olifant zag dit , hief zijn slurf hoog in de lucht en riep zo hard hij kon: 'Vliegen Vogel, vliegen!'
    Net op tijd sloeg Vogel zijn vleugels weer uit  en in plaats van neer te storten vloog hij met een mooie grote boog naar Olifant en Muis. 
    Buiten adem sputterde Vogel: '' De mensen verkeren chronisch in  de apengapenstand! Sommigen gaan dood en lijken de mensen verdwenen van de straat! Ziekenhuizen puilen uit en mensen raken hun baan kwijt!''
    Muis schudde wanhopig het hoofd , herpakte zichzelf en stotterde : ' Dat komt, dat komt  door het corona virus monster!' 
    'Dit monster springt wereldwijd van mens tot mens en sommigen merken het niet eens dat ze zijn besprongen, maar als je zwak , ziek of pech hebt dood hij je na een wekenlange lijdensweg en strijd!'
    Olifant wist niet wat hij hoorde.
    Er gleden een paar grote lange tranen uit zijn ogen.
    Na een poosje stond hij langzaam op ,legde zijn slurf voor Muis , knipoogde naar Vogel en zei: 'Spring op mijn rug Muis, dan gaan we naar de mensen wereld.'
    Muis rende via de slurf naar boven en vond een gemakkelijk plekje op het hoofd van Olifant. Vogel was vergeten dat hij kon vliegen en dribbelde en hupte over de slurf van Olifant tot hij een veilig plekje naast Muis had gevonden.
    Aan het eind van de middag kwamen ze bij de dichtsbijzijnde stad.
    Er was , op een enkele wandelaar of een verdwaalde auto , geen kip op straat. 
    'Het lijkt wel een spookstad',  fluisterde Muis bibberend.
    Vogel klapwiekte moedig met zijn vleugels en zei ; ' Ik ga even op verkenning.'
    Ook Olifant kon zijn ogen en oren niet geloven. Zoveel angstaanjagende stiltes  en zoveel  kille lege ruimtes. Dat had hij nog nooit gezien in de mensenwereld!
    Weldra keerde Vogel terug en landde naast Muis die nog steeds bibberend op Olifants hoofd zat.
    'Alle mensen schuilen binnnen in hun huis of boot!', haperde Vogel. 'Ze zijn overal, maar je ziet ze niet! En de meeste zijn gezond!'
    Plots kwam  er een ziekenauto met loeiende sirenes voorbij.
    Olifant  spitste zijn oren en wilde weten waar de ziekenauto naar toe reed. Hij volgde het spoor van de sirene.
    Weldra arriveerden ze bij het ziekenhuis. 
    Daarbinnen was het een drukte van jewelste! Alle dokters en verpleegsters vanuit de hele wereld waren met man en macht de duizenden  in bed liggende ernstig zieke  patienten aan het verzorgen. Ook de regering en vele specialisten hadden nauwgezet contact over het verloop van de crisis en werd er her en der en wereldwijd samengewerkt en naar oplossingen gezocht om dit enge dodelijke corona monster te verslaan.
    Hoe langer de mensen binnen bleven en bij noodzakelijke boodschappen of ontmoeting 1,5 meter afstand hielden  en geen kuddes vormden, hoe sneller het monster verslagen zou zijn.
    Olifant , Muis en Vogel sloegen deze enorme bedrijvigheid met open monden gade. 
    'Wat een respect heb ik voor deze mensen.' zuchtte Olifant. 
    'Wat een bewondering heb ik voor deze enorme samenwerking', zei Vogel
    ''Ik put hier hoop uit en nieuwe moed!," fluisterde Muis.
    Na een poosje gadeslaan zei Olifant: ''We moeten weer naar het bos voor de donkerte invalt."
    Zo gezegd zo gedaan.
    Onderweg begon Vogel stilletjes weer te zingen.
    Olifant en Muis volgden Vogel weldra.
    'We shall overcome', we shall overcome.....' zongen ze driestemmig. 
    Eerst zachtjes en daarna harder en harder tot ze het overwinningslied uit volle borst durfden te zingen!
    Het lied schalde nog lang na tot het drietal als een stipje aan de horizon verdwenen was. 

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 81 keer bekeken

  • CORONA EPIDEMIE DAG 13

    30 maart 2020

    De tel ben ik kwijt.
    Ik weet niet meer hoe lang we  in een lockdown met kier zitten. Het voelt aan als lang. Erg lang. Als er filmbeelden van veertien dagen  geleden langskomen moet ik zuchten  van heimwee naar het gewone en vanzelfsprekende .
    Ik verlang naar het  Knus, naar het Gezellig, naar het Samen.
    Dat is wat ontbreekt. 
    Goed, er is telefoon, beeldbellen, skype, whatsappen, messenger en heb ik enorm genoten van een monopolyspel waarbij mijn lieve kleinzoon van zeven het bord, het geld, de kaarten en de pionnen had en ik mee kon gooien met mijn eigen dobbelstenen en ik hem wel een uur lang zag en hoorde  op een pc scherm en laptop!  Zo ontspannen! Een groot geluksmoment!
    Ook een vrolijk gesprek met mijn oude moeder gehad die al bijna twee weken geen bezoek heeft gehad. Ze begrijpt de crisis niet in zijn volledigheid en dat is maar goed ook. Deze week komt er gelukkig weer een dochter/bezoek/mantelzorg. Alles op afstand, geen aanraking , geen zoen, geen knuffel, geen hand, geen nabijheid. De anderhalve meter afstand blijft gehandhaaft tot het sein VEILIG wordt gegeven en de adem weer normaal op en neer gaat, de constant onderliggende stress verdwijnt en de glinstering mijn ogen weer verwend. Maar nu even niet. 
    Laatst nodigde een bevriende buurtgenote me  uit voor een wandeling bij een omringend dorp. Dat doen we al jaren in een wisselende  vrijblijvende structuur. 'Wil je met de auto of met de fiets?, vroeg ze.
    ' Wat een vraag!' , dacht ik.  'Met de fiets natuurlijk! Zo n auto is toch veel te klein! Misschien ben jij of ik wel besmet met dat enge virus! Wij weten het niet. Niets is zichtbaar. Alles kan heel geniepig onder onze leden zitten.'
    Soms merk je er niks van en een hele lichte loopneus krijg ik s winters altijd als de koude wind mijn slijmvliezen tijdelijk aantast.
     De vraag van mijn buurtgenoot zette mij aan het denken.Een vraag die ook irritatie opwekte, want hoe kun je nu argeloos zijn in deze tijden van de epidemie en de  virusoorlog. 
    Een soort van Kafka kabouter rende in mijn gedachten rond:
     Is zij zo'n argeloze? Houd zij wel consequent afstand? Wie ziet ze allemaal in deze crisis? En hoe gaan deze mensen met elkaar om? Is ze wel altijd consequent? Is ze wel voorzichtig?
    Het was een nieuw soms kronkelend pad dwars door een veld van een grote uitgestrekte tuinderij. In de verte een welbekende dijk en een vertrouwde omgeving waarbij de landerijen, kleine boerenerven, omgeploegde akkers met vettige klei bonken die in lang ritme het land bezette en nog meer schoons de boventoon voerden. 
    Maar vooral stil. Op een enkele wandelaar na was er niemand.
     Er lag prachtig kroos en helder water in de sloot en scheen de zon ons uit onze winterjassen. Het was verfrissend deze struin tocht maar echt genieten lukte me niet . Er logeert iets dofs rond mijn hart dat lang stralen tegen houd.
    In tijden van crisis leer je elkaar beter kennen. Dan sluipen er elementen van jezelf naar voren die in ontspannen vredetijd niet naar boven drijven. Ze zijn er wel maar vallen niet op of zijn nog niet wakker. 
    Nu zijn ze zichtbaar. Bij thuiskomst was ik gauw lang mijn handen en neem daarna automatisch alle deurhendelen mee waar ik langs kwam. Ook de hendels van mijn fiets en de schuurdeur neem ik mee. Je kunt nu beter aan de rand van de smetvrees hangen dan aan de rand van het argeloze!

    HIERBOVEN DE TEKENINGEN DIE INMIDDELS GEMAAKT ZIJN TBV HET CORONAVIRUS

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 51 keer bekeken

  • CORONA EPIDEMIE DAG 10

    26 maart 2020

    MIJMERING:
    Als je naar de maan kijkt
    dan merk je niks
    Als je naar de vogels luistert
    merk je niks
    Als je de eerste zon op je huid voelt
    merk je niks
    Als je in mijn ogen kijkt
    zie je alles
    Als je in mijn ziel kijkt
    merk je alles
    Als je naar de ander kijkt
    dan zie je genoeg
    Als je nu naar de mensheid kijkt
    dan weet je genoeg
    Je voelt het
    Het is overal
    We zitten er middenin
    De dreiging
    Het voorkomen van
    De onveiligheid
    Op een dag is het voorbij
    We moeten er doorheen
    Op weg naar vrij
    en alles vanzelfsprekend
    Op weg naar veilig
    Zonder achterdocht op de scherpe angst
    Op een dag is het voorbij

    Maar nu
    voorlopig
    nog niet

    Nog niet vrij
    zonder vanzelfsprekend
    Pas als onze ogen weer glimmen
    ons hart weer rustig klopt
    blossen op de wangen
    de onrust de benen neemt

    ver weg
    Pas dan het vanzelfsprekende
    maar dan anders
    dan ervoor
    Pas dan de weg naar vrij...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 78 keer bekeken

  • CORONA EPIDEMIE DAG 8

    24 maart 2020

    #mijnhartvoordezorg
    Wat ik niet zo goed begreep tijdens de persconferentie is dat Grappenhaus suggereerde om op rustige tijden naar de supermarkt te gaan. Bestaat dat rustige tijdstip dan nog als je dat idee naar 17 miljoen mensen toewerpt?
    Ik ben opgelucht met de noodmaatregelen. Het kudderen is in iedergeval tot 1 juni verboden en als mensen het wel doen dan komt er een fikse boete.
    In de stad was het gelukkig stil en waren er veel winkels dicht. In het bijna onbevolkte kruidvat waren vele strepen in de wandelpaden neergeplakt en hielden mensen heel goed afstand. Dit noodzakelijke protocol van anderhalve meter afstand is een soort van natuurlijk om elkaar heen zwermen geworden.
    Ik moest daar zijn voor een voorraad grote pleisters van 10 x 15cm ,omdat er weer iets naars gebeurd op mijn rug: de plek waar een cyste een jaar of wat operatief verwijderd werd door mijn huisarts , begint weer pijnlijk aan te voelen en is nu erg rood. De laatste plek waar ik nu naar toe wil gaan is de wachtkamer van mijn huisarts. Maar omdat zo'n onderhuidse ontsteking gevaarlijk is bel ik hem morgen toch maar.

    Ook in een speelgoedwinkel was het rustig en waren er wat onhandige strepen zichtbaar bij de kassa. Ik glipte naar binnen en vond een knutseldoos om zelf twee droomcatchers te maken en voegde nog wat glitterbolletjes en gekleurde veertjes en vrolijke glitterlijm aan toe zodat mijn lieve lieve kleinzoon zijn eigen droomvanger kan maken. Omdat hij in Zwitserland woont zal ik hem heel lang niet zien.Dat is een vreselijk idee en troost ik me met de momenten op de beeld telefoon. Leve de techniek in deze barre donkere tijden!
    Het waren allemaal dokters en specialisten die uit Cuba kwamen om hulp te bieden aan de hel in Italie. Ze hadden allemaal goeie mondkappen om en witte jassen en zwaaiden even met Cubaans gekleurde vlaggetjes voor ze wegreden naar het rampgebied.
    Het witte t-shirt met het rode hart erop (#mijnhartvoordezorg )hangt inmiddels voor het raam aan de straatkant en haal ik haar pas weg als de corona crisis voorbij is. Als zorgverleners voorbij fietsen of rijden dan krijgen ze een grote pluim, een warme omhelzing via dit T shirten gebaar! Kom Holland, hang uw ramen met dit warme solidariteitsteken!
    We hebben nog een dikke twee maanden te gaan!
    De eksters die een enorm hoog nest in een boom in het zicht hebben gemaakt gaan gewoon door met bouwen. Ook een buizerd met zijn enorme statige vleugels was hoog in de lucht gediciplineerd aan het zweven en de grond aan het bespioneren. Ze merken nergens iets van.
    Alleen wij mensen met onze overbevolking en extreme dierenhandel hebben de optelsom de aarde opgesmeten . De virussen! Ditmaal weer een enorme enge!
    BLIJF GEZOND EN VOORZICHTIG!

    #mijnhartvoordezorg

    #mijnhartvoordezorg
     

     

     

     

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 65 keer bekeken

  • CORONA EPIDEMIE DAG 7

    22 maart 2020

    In het begin dacht ik niet dat er een oorlogssfeer zou ontstaan.
    Nu denk ik anders. Het virus en vreemde mensen die te dichtbij komen zijn in mijn hoofd vijand nummer 1. Niet dat ik ze neersla of verzoek om afstand, nee ik stap achteruit en denk ; 'Wegwezen hier!'
    We zijn nu in dag 7 beland blijkt. De tel ben ik kwijt. Kan mij het schelen! Morgen komt er een huis kapster die gezond is, geen hoestje of verkoudheidssymptomen heeft en laat dan mijn haar in plukken knippen. Korter en in plukken. Ik wilde dat al een tijdje maar nu voelt het aan als een oorlogsdracht, beetje punkerig maar dan voor een doorwoelde dame.
    Vanmorgen in alle onschuld in bed naar verrukkelijke natuurgeluiden bij 'Vroege vogels' geluisterd: het gebrul van kikkers, het geplons, voetstappen in drassig zuigend weiland, een specht, zoveel vogels: tjilptlilptjilp brrrrrrrrr prrrrrr kwaaakkk kwaak pokpokpokpokpok pokpok fietfietfiet krrrkrrrrroeh oehoehoeh pietepitepietepiet plonsplons... De natuur gaat gewoon verder. Doet gewoon haar ding en trekt zich niks aan van de aardse menselijke intens verdrietige tragedies die nu overal plaatsvinden. Alleen bij hevige branden of enorme overstromingen worden ze gedeeltelijk verwoest om daarna weer met alle moed verder te gaan. Toen ' Vroege vogels' afgelopen was verdween het gevoel van ontspanning meteen. 'We zitten in een wereld crisis!' dreunde door mijn hoofd en dat alerte wat zenuwachtige gevoel stroomt door onze aderen en is van plan voorlopig niet te vertrekken..
    Het schijnt dat de mensen nog steeds kudderen op stranden, in bossen, in parken, in grote winkels. Daar zal hoop ik een lockdown op komen. Kuddes zijn verboden! Kuddes kunnen het virus verspreiden. Kuddes zijn taboe! Noodvorderingen! Kom op met de noodvorderingen! Of willen deze mensen de eerste frontlinies worden voor de groepsimmuniteit? Wat bezielt de onwetendheid? Wat bezielt het argeloze?
    Er komen vanuit Cuba en Rusland hulptroepen om Italie/ streek Lombardije voldoende apparatuur te geven om nog meer mensen te redden. In Italie stierven in de crisis piek rond de duizend mensen per dag!

    Het leger gaat nu in Brabant een vervoers probleem coordineren en uitvoeren en brengen de militairen de corona slachtoffers verspreid over het land naar andere ziekenhuizen. 
    Ondertussen heb ik een supermarkt app .
    AH en de Jumbo zitten inmiddels vol. Bij de Coop vind ik meer geluk. Vanaf volgende week zaterdag wordt er een doos met noodzakelijk eten gebracht. Ophalen kon niet meer en weet ik nu dat ik een week van te voren het voedsel moet bestellen. 
    Zo meteen rond 6 uur als de meeste stadsgenoten gaan eten , sluip ik nog even , gewapend met groene plastic (huishoud)handschoenen,  onzichtbaar naar AH voor het broodnodige de komende dagen en reken af bij het onbemande scan apparaat. Vanaf maandag gaat de slimme en alerte 70 plusser alleen nog tussen 7 en 8 uur smorgens boodschappen doen.
    Gelukkig is er in mijn buurt een rustig fietspad wat zich kronkelend door de landerijen wringt. Ik kan daar altijd naar ontsnappen voor een  uurtje lucht -en -licht-  hap- wandel tijd. Dat is mijn strategie. Zodra het druk wordt of nog erger, verboden wordt, dan ben ik natuurlijk weg. Je moet slim en alert zijn in deze virus crisis oorlogs tijd en mee meanderen naar de steeds minder wordende mogelijkheden. Vanavond een wit t-shirt met een rood hart erop zichtbaar aan de straatkant ophangen. (#mijnhartvoordezorg ) Dat is mentaal goed voor de verzorgers of verplegers die smorgens vroeg langs fietsen of voorbij rijden. Ze verdienen al jaren voor eeuwig een veel hoger loon!!!Waarom dat nog steeds niet is  gebeurd is mij een raadsel!
    Het worden pittige weken.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 55 keer bekeken

  • CORONAEPIDEMIE DAG 5

    20 maart 2020

     

    MIJN SCHUILPLAATS 35x24x24cm 2017

    Vandaag bedacht ik dat we een internationale feest dag moeten gaan invoeren zodra de coronacrisis onder controle is in heel europa en de rest van de wereld en deze dan ieder jaar wereld wijd terug vieren!
     

    Een groots en jubelend bevrijdingsfeest moet het gaan worden!!!


     

    Ondertussen gaat Iran door een enorme hel! 
    Alsof we mieren zijn en met z'n allen in een reusachtige mierenhoop wonen en een woeste boze agressieve nietsontziende kwaadaardige miereneter stukken uit de kermende onschuldige hoop vreet en stuk trekt.  
    Zoveel ontzettend veel leed! 
    Ik kan het niet omschrijven.

     

    Het is guur buiten.
    Alleen boodschappen doen stond vandaag op het buitenprogramma. Gelukkig mogen vanaf maandag  oudere mensen (70+) van 7 tot 8 uur  alleen in de winkel boodschapperen voordat de meute de boel weer overneemt en stond er een soort van verbodsbord bij het wc papier; een pakket per klant. De voedselketens mogen  nu snachts doorwerken om hun bevoorrading aan te vullen en zijn de hardwerkende winkeliers samen met iedereen in de zorg en veiligheid de stille helden van deze zware indrukwekkende waanzinnige tijd. 
    De hysterische egoistische hamsteraars noem ik de nieuwe plunderaars. Hopelijk komt daar ook een streng verbod op! In tijden van crisis moet je noodzakelijke dingen afbakenen en de nieuwe plunderaars tegen zichzelf beschermen. Je zou ze toch!
    Straks gaan ze naakt rond samen met aangekleefde pek en veren.

     

    Sinds kort word ik weer een beetje wakker en zie het overzicht van de afgelopen maand. 
    Wij, mijn dierbaren en ik, zijn de dans echt ontsprongen!
     Begin februari ging mijn lieve familie(mijn dierbare zoon en lieve vriendin en hun heerlijke lieve zoontje) nog niets vermoedend  skieen in de Franse Alpen. Twee volle weken erna vloog ik naar Geneve en had de heerlijkste tijd van mijn leven met mijn lieve kleinzoon. De moeder was twee weken daarvoor nog in Milaan geweest. Ondertussen sloop het monster Corona steeds dichterbij en was ik opgelucht om weer op Hollandse bodem te stappen. Maar ook huiverig! Want hoelang zou het allemaal gaan duren?

    We zijn allemaal godzijdank gezond gebleven.

    In Italie was al een reisverbod. Het werd steeds grimmiger!
    Na mijn thuiskomst besloot ik om in ieder geval de eerste twee weken niet naar mijn oude moeder te gaan. Deze twee weken is inmiddels verlengd. Ze is te broos en te oud om enig risico te lopen!


    Ondertussen was de boekenweek gearriveerd. Maar een echte jubelweek is het nooit geworden. Ze is , door dat wrede monster, raffelig en wat verscheurd afgesloten. Ondanks de aankomende verwarring wilde ik toch een boek kopen. Eerst had ik een, voor de boekenweek vlug in elkaar gezet boekje,(dat staat erin!) van Stella Bergsma in mijn hand. Maar toen ik het doorbladerde  knapte ik af op de agressieve toon , de wulpse please uitdrukkingen en haar voorkeur naar het kijken van porno waarin vrouwen verkracht worden! Het summum!!!
     Je kunt jezelf toch geen feminist noemen als je daar van houdt! Dan ben je toch geen inherent persoon? Dan ben je toch meer een aandachttrekster die de klepel heeft zien hangen? Feminisme dat is toch een gezonde kordate grondhouding!

     

    Gelukkig zag ik Ozcan Akyol nog op de tv voorbij komen en geniet nu iedere dag van dat bijzondere boek EUS.
     

    De draai is nog steeds niet gevonden.
    Wel zijn alle deurhendels nog nooit zo schoon geweest en spring ik zo op de hometrainer om alles bij te kunnen blijven houden. Dit sociale isolement en de spanning van de enorme crisis doet mij te veel grijpen naar te lekkere zoete dingen. 
    Ook de drang om mijn haar heel plukkerige wild te laten willen knippen is onverklaarbaar. 
    De tijd zal het leren !

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 153 keer bekeken

  • CORONA EPIDEMIE: DAG 3

    19 maart 2020

    Er schijnen in Nederland , maar vast ook elders,  troepjes amateur wielrenners door het land te sjezen met het verslavende egocentrische  wielrenners virus in hun systeem. Ze zijn ook niet te berispen, want voor je ze kan toeroepen: 'Heejjjj!!!! jullie scholen samen!', zijn ze alweer uit het zicht.
    Vandaag trad de minister, die de  intens moeilijke en ingewikkelde crisis bestuurde,  door oververmoeidheidsklachten af en werd meteen vervangen door een andere collega. 'The show must go on',  in heftige tijden als deze. 
    Italie is een hel en krijgen zij gelukkig steun van de aangevlogen chinezen, de experts van deze crisis. Zoveel leed! Het maakt ons alleen maar banger!.
    Ook ligt onze Joep van het Hek met corona in het ziekenhuis. Ik hou mijn hart vast .  En zijn alle verpleegtehuizen tijdelijk van bezoek afgesneden. Ze vinden vast oplossingen om het ontstane isolement van de uiterst kwetsbare mens wat te verlichten.
    Gelukkig is mijn moeder nog helder van geest en begrijpt ze de situatie helemaal. De telefoon , haar leesdrang , de tv en de zorgzame verpleging zal ons er door heen sleuren.
    Deze tijd voelt aan als een verkreukeld ingedeukt blik waarin alles uit het leven  met een enorme snelheid opeengepropt  via een reusachtig vergrootglas aan ons voorbij stormt!.
    In het inmiddels gesloten filmhuis waren onze lieve vrienden. We bogen op zn Japans, gaven lachend elkaar ellebogen en benadrukten dat we geen van allen verkouden waren of andere enge verschijnselen vertoonden.
    De koffiemachine bleek grondig te zijn afgesloten en werden er flesjes fris te voorschijn gehaald. Het schijnt dat sommige kennissen of vrienden elkaar niet meer durven te ontmoeten.Dat velen wachten tot alles voorbij is en vooral overzichtelijker. Mijn werken zijn ingeladen en opgeborgen in schappen om heel lang niet te voorschijn te komen.
    Normaal gesproken konden we de zomer rond eind mei op heerlijke hilarische wijze begroeten dmv een verrukkelijk  driedaags festival aan het meertje 'De Breuly'. Zoveel gezelligs bijelkaar ; Muziek ,theater, restaurants in tenten, foodtrucks, bierpompen en tot laat in de avond dansen in licht beschonken toestand. Niets mooiers dan dat! Als het Breuly feest was begonnen werd de zomer ingeluid!! En daarvoor! Ja daarvoor was ook nog de Huntenkunst! Zoveel stands met kunst, vele kennissen, vele ontmoetingen en biertje drinken met bevriende kunstenares uit Rotterdam en elkaar bijbabbelen over de hoogte en laagte punten van het jaar.
    Het is allemaal geschrapt.
    Uitgegumd.
    Dit jaar heeft het virus ons gekaapt. Het gore gevaarlijke agressieve virus heeft paralellen met een oorlogssfeer, maar dan zonder mortiergeluid of hevig bombardement gedonder. Het is een oorlog zonder geluid en speelt zich bij tragedie af in ons lichaam.
    Ons leven is besmet.(ZIE collage nr.161, 'Infected life.')
     Goed, gezondheid is het belangrijkste en solidariteit ook! Het virus moet weg! Het moet onder controle komen!Tot die tijd zal er veel gemis ontstaan.Veel sociaal en cultureel gemis. Het dagelijkse leven is saaier en kaalgevreten en maken we van de nood een deugd. De sprankel van het leven ontstaat toch door of via anderen en hun verhalen en creaties en is licht beschonken samen dansen in de open natuur een stuk van een paradijs.
    Dat paradijs ligt nu veilig in onze herinnering en in de hoop en de wetenschap dat zij eens terug keert en wij weer veilig kunnen huppelen en zingen en springen en drinken tot de maan zegt dat het genoeg is. 
    Ons leven is gekaapt.  
    Ik was van plan om weer een nieuwe bank of picknick tafel op de dijk te gaan zoeken, maar besloot bij het aanzien van de donkere wolken verderop de picknick van koffie met slagroom en een groot stuk velvetcake en zelfgebakken bananenbrood in de achtertuin te vieren.

     

    Hieronder: 

    Collage nr.161

    'Infected life.'' 'INFECTED LIFE.' CORONA CRISIS

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 146 keer bekeken

  • CORONA EPIDEMIE DAG 2

    18 maart 2020

    CORONACRISIS DAG2
    Vanmorgen toen ik wakker werd had ik even angst gedachten.
    De hele wereld is in rep en roer en zijn de situaties bedreigend! Maar al gauw werd mijn levensmoed wakker en dacht ik aan een gezond ontbijt buiten in de tuin en aan de planning van de dag.
    Nieuwe pennen moet ik hebben, drie zwarte bionic roller pennen en drie witte roller pennen om weer in mijn zwart gebladzijde dummy verder te gaan. Er ligt ook nog een collage te wachten die ik vanavond met rode verf spatten wil afronden. Het weergeeft de onschuldige chaos in mijn hoofd door de afgelopen wereldwijde crisis dagen of zijn het al weken?

     

    Deze tijd bezit het bedreigende geluid van een bos vol roepende en brullende krijsende kraaien.

    We moeten onze gezonde verstand  blijven gebruiken en vooral proberen het bemoedigende overzicht blijven zien! Vooral de hele ouderen , zieken en kwetsbaren lopen immers gevaar en niet het hele volk!!
     Ondanks deze gedachten voel ik me behoorlijk alert en niet ontspannen. Op  tv was een debat aan de gang die werd neergeslagen door de oproerkraaier Wilders en de querulant Baudet. Hoe haal je het in je hoofd om in tijd van nood zulke opruiende en onzinnige taal uit te slaan? 
    Bonjeren in tijden van wereld nood is zo intens onbeschaafd en angstaanjagend voor hen die het niet door hebben!

     

    Ondertussen heeft Ikea en de Bijenkorf haar deuren ook gesloten en hoop ik dat er vele sluitingen volgen zodat de opeenhoping van mensen bij elkaar ter bescherming weg wordt gegumd.
     

    De wandeling zonder jas naar het stadje was weer vol verrassingen.
    Zoveel bloesems en  bloemen waren vannacht uitgekomen.Een paar nooit eerder geziene dikbuikige mannen waren hun tuin aan het maaien. Kleine kinderen schoten weg op hun nieuwe steppen of joelden naar elkaar terwijl de  schommels door de lucht suisden.

    Nog steeds geen sporen van vliegtuigen. De straten verderop oogden ondanks de vrolijkheid van de lente leeg en  verslagen. Alsof ze gebukt gingen onder iets. Alleen mijn pas spatte van de moed. We hebben tenslotte wel meer voor hete vuren gestaan zegt  een verweg krachtig stemmetje. Van paniek of lamgeslagen angst, ik wil er niets van weten.

    De lieve mensen in de boekenwinkel waren zo vriendelijk en open. Gisteren schijnen er honderden mensen tegelijk in Ede aan het winkelen te zijn geslagen en stond de huttepetrutwinkel Aktion volgepropt met mensen. "Volgens mij gaan binnenkort alle winkels dicht",  zei de boekverkoopster. 
    Dat mensen zich in hun domme argeloosheid nog als kuddes durven te gedragen werkt  niet. 
    Alleen de supermarkten /groenteboeren/ slagers etc. en apotheken zullen open blijven. 
    Terug naar de basis. 
     Terug waar alles begon.
    Op de terug weg  scharrelde een grote man wat aan de rand van zijn tuin. Ik zei op afstand: 'Wat een bizarre tijden heh?'
    De man stopte met scharrelen en zei dat hij al dagen thuis was wegens een erge verkoudheid. Hij mocht niet naar zijn werk. Zijn zoon was met een snee in zijn arm bij de dokter geweest en zat de wachtkamer vol corona patienten. Ik wist niet wat ik hoorde, wenste hem beterschap en liep verbauwereerd naar huis. 'Ik dacht dat dat allang was afgeschaft dat mensen met griep of verkoudheids klachten naar de dokter gingen! Het was toch  thuis blijven en dokter waarschuwen wanneer klachten verergerden? 
    De wereld is gek geworden en we zitten er middenin! Of denk ik te snel? Morgen mijn werk uit het filmhuis ophalen en dan de man die mij binnen laat als een buigende Japanner begroeten...

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 180 keer bekeken

  • DE CORONA EPIDEMIE :DAG 1

    17 maart 2020

    Het is de eerste dag sinds  het corona virus ons land in al haar voegen bezette. 
    Ik kan geen nieuws meer aanhoren.
    Er is nu een landelijk verbod  om samen te scholen.
    Restaurants, cafe's , eet en drinkgelegenheden zijn sinds gisteravond 6 uur verplicht dicht. 
    Feestjes mogen niet meer. 
    Grote evenementen zijn afgelast.
     Musea's zijn dicht. 
    Concertgebouwen, bioscopen en filmhuizen zijn dicht. 
    Alle voorstellingen of presentaties zijn afgelast. 
    Scholen zijn dicht . 
    Het vliegverkeer staat nagenoeg aan de grond. 
    Alles is dicht.
    Het sociale verkeer is drie weken afgelast, afgeschaft, het mag even niet meer bestaan.

    Ik kan hier wel mee dealen denk ik.

    Het is duizend maal beter dan verplicht huisarrest hebben. Dat had ik niet gekund en vind dat ook onmenselijk.
    We moeten onze handen chronisch wassen, niezen in de elleboog en anderhalve meter afstand houden. Bij verkoudheidsverschijnselen vooral binnen blijven en bij ernst de huisarts bellen.
    Er heerst een corona crisis!

    Het begin van deze wereldwijde epidemie ontstond rond december 2019 in Wuhan, een Chinese miljoenen stad met een enorme grote markt met honderden stallen waar kippen, fazanten, vleermuizen, marmotten, slangen, hertachtigen, organen van konijnen en andere wilde dieren verkocht .
    Voor uitgebreidde betrouwbare informatie: Coronaviruspandemie

    Het is nu dus dag 1.
    Het is stralend weer.
    De lente laat haar schoonheid zien. 
    In mijn fleece jaguar-kamerjas en schapenpantoffels eet ik voor het eerst mijn ontbijt buiten. Ik kan geen nieuws meer aanhoren en geniet van het onschuldige gescharrel en getjilp van de vogeltjes om me heen.
    Ik bel een oude broze vrouw in een verzorgingstehuis die sinds gisteren problemen met haar telefoon had  om te kijken of alles goed gaat en of dat de telefoon weer gemaakt is
    Ze zegt dat ze zomaar de telefoon opnam zonder dat ze een gerinkel hoorde.
    Ik geloof haar niet. 
    Ze zegt zuchtend; 'Ben jij het alweer?'
    Ik huiver in stilte.
    Na een kort flauw gesprekje besluit ik om haar voorlopig niet meer te bellen. Ik kan slecht tegen dit soort onbeschoftheid. Vooral in deze tijd niet. De wereld staat op zn kop! Dit Familie patroon is ook niet alles.
    In de middag vul ik een tas met broodjes, zalm, een thermosfles met  koffie, mayonaise ,een spuitbus met slagroom, bestek,kopjes etc. en springen we goed ingepakt op de fiets op weg naar een bankje op de dijk. 
    Na een half uur zitten we als twee luxe zwervers op het bankje  en kijken naar het vlakke en heuvelachtige land. Er is geen vliegtuig te bekennen en zijn de wandelaars of fietsers die terloops langskomen allemaal even aardig en vriendelijk.Niemand komt dichterbij. Iedereen weet wat hij of zij te doen staat.
     Je voelt het gewoon dat we allemaal in eenzelfde schuit zitten.
    Zo'n prettig element in tijden van nood.
    De natuur zal ons ook door deze tijden heen helpen.
    Hier is het ontspannen en worden we verwend met de verse sprankeling van de lente die ongestoord haar eerste schoonheid laat zien.
    Een paar jonge mensen roepen naar hun vader die 50 meter achter hen loopt. 'Kom pa, tempo!'
    De knap uiziende man komt lachend dichterbij en grapt:
    'Nou, dit was niet de bedoeling van de opgelegde twee meter afstand.'
    Met z'n allen proesten we het uit en  buldert onze lach onschuldig en vrij de wijde nietsvermoedende wereld in. 
    De wijze speeche van Rutte gisteren en de vriendelijkheid onderling in samenspraak met de vrolijke goedgemutste lente zon geeft me nieuwe moed.
    Op naar de volgende  dagen en de zoektocht naar vlakke boomstammen, grote platte stenen, bankjes of picknicktafels .

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 174 keer bekeken

  • HELP!!!! Een #borderline #dievegge blijkt in ons midden.

    19 februari 2020

    Na een hevige krenking was de maat bij mij vol.

    Het is genoeg geweest! Ik trek een grens! Tot hier en niet verder!

    Terwijl mijn woede en onmacht onrustig door bleven trappelen kwamen er allerlei vreemde en slechte gebeurtenissen naar boven waar ik direct of indirect in de loop der tijden getuige van was geweest. Ze vervuilden mijn herinnering. Ze vervuilden mijn horizon. Maar ze wegstoppen lukte niet meer. Ik moet het kwijt!Het moet uit mijn systeem!

    De schellen zijn van mijn ogen gevallen en zijn tragisch genoeg van plan om nooit meer opgezet te worden. The party is over!

    DE DIEFSTAL VAN DWAALVROUW.

    Zo'n vijf jaar geleden, een jaar voordat Dwaalvrouw in een kunstenaars verzorgingshuis terecht kwam, schreeuwde Dwaalvrouw op een dag moord en brand!

    'HELP,Ik word bestolen via mijn bank! Iemand neemt regelmatig 70 euro van mijn bank en dat bedrag pin ik nooit!'

    Dwaalvrouw was in rep en roer en totaal in de war!!

    Om het nader te onderzoeken snelde ik naar het Gooi en kon enkele dagen logeren bij Border.

    Samen reden we naar Dwaalvrouw. Op haar bankafschriften zag ik inderdaad veel bedragen van 70 euro die er chronisch vanaf werden gehaald en maakte ik er een lijst van met datums.

    Dwaalvrouw ging ondertussen slapen. Ze was doodmoe geworden van alle schrik rondom deze diefstal.

    Toen bedacht ik:

    'Ik ga de lijst met datums van de bankafschrijvingen vergelijken met de afspraken die ze in haar agenda had staan. Misschien kon ik wel een patroon ontdekken! 

    Ineens begon Border hysterisch te krijsen: 'Ik heb genoeg van Dwaalvrouw en kan er niet meer tegen! Ik wil weg! '

    Ik schreef een lief briefje voor Dwaalvrouw en vertrok.

    Pas jaren later, toen er na een heftig conflict mij de schellen van mijn naive ogen waren gevallen,  besefte ik wie de dader moest zijn geweest.

     

    Een heterdaadje was mij ontnomen.

     

    DIEVEGGE VAN EEN SCHILDERIJ:

     

    Toen dwaalvrouw besloten had om naar een verzorgingshuis te verhuizen had ik de coordinatie van het grote verhuisplan en zorgde een ander familielid voor de verkoop van het huis.

     

    Op een bepaald moment ontbrak een schilderij. Het was een roze koe in een roze landschap en hoorde bij de twee andere werken die ook in de kleuren roze en zacht oranje waren gemaakt. 

    Daarvoor in de plaats hing nu een onbekende kindertekening..

    Ik had het druk met organiseren en duwde het ontbrekende schilderij naar de achtergrond.

    Het zat wel permanent in mijn geheugen gegrifd.

     

    Een tijdje later logeerde ik bij Border.

    Het verdwenen schilderijtje zag ik niet.

     

    Een jaar of wat later logeerde ik weer een paar daagjes bij Border en zag het vermiste schilderijtje in haar slaapkamer hangen. Het kindertekeningetje wat het werk ooit had vervangen hing in haar gang.

     

     

    OP SLUWSE WIJZE STIEKEM EEN GROOT BEDRAG ONDER VALSE VOORWENSELEN AFTROGGELEN:

     

    Ineens vanuit het niets schreeuwde Border moord en brand!

    Dwaalvrouw heeft me destijds met de verkoop van mijn huis beetgenomen! krijste ze .

    Ik heb net ontdekt via mijn bankpapieren dat ik zo'n 20 000 euro te veel aan haar heb terug betaald! krijste ze met volle overtuiging.

    Diegene die het geld van Dwaalvrouw regelde twijfelde geen seconde aan haar bewering.

    Ook Dwaalvouw was in de naive veronderstelling dat ze destijds  per ongeluk een fout had gemaakt.

    Ik dacht nog; kom maar op met je bankafschriften!Toon iets wat je hebt ontdekt, dan  pas geloof ik het!

    Maar niemand luisterde naar mij (of riep ik niet hard genoeg?).

    Familie onderling, die bedonderen elkaar toch niet?

    Dat doen toch alleen maar onbeschaafde mensen?

    Maar ik weet nu beter.

    Na een laatste confrontatie kwam ik erachter hoe vals en geraffineerd  Border in het echt was. Bij een onschuldige tegensputtering van mijn kant ,begon Border meteen met hakbijlen om zich heen te slaan.Enige tegenspraak werd meteen neergesabeld met extreme wraakakties.

    Een soort van smaad aktie probeerde ze naar mijn nabije kring  toe te werpen.

    De schellen vielen van mijn ogen.

    Border had een schoften karakter verpakt achter een zachte stem en een engelen gezicht.

    Een borderliner dievegge in ons midden.

    Alles viel bij elkaar.

    De woede uitbarstingen die ze soms kon hebben.(Ook tegen dwaalvrouw)

    De manipulatie.

    Het bedrog.

    Het zwart wit denken.

    Zomaar in huilen uit kunnen barsten als ze werd geconfronteerd met zichzelf.

    De bemoeienissen.

    Het constante stoken.

    Het zachte en wankele emotionele.

    Altijd in het middelpunt willen staan!

    Het projecteren!

    Veel geld uit willen geven! 

    In dingen porren die gevoelig liggen!

    Jarenlang een vriendschapsrelatie met mij hebben en dan bij confrontatie met zichzelf totaal omslaan en mij diep willen kwetsen!

    Alles paste in de kenmerken van een borderliner

     

    Help! Een borderliner huist in ons midden en niemand heeft het door!

    Woedend ben ik nu mijn schellen eindelijk zijn afgevallen !! 

    Maar ook verdrietig omdat er een grote breuk is ontstaan en nooit meer goed komt.

    Ik ga namelijk alleen om met mensen die je kunt vertrouwen. Met mensen die zien wie je bent. Met mensen die respectvol zijn ,die deugen.

    IK GA ALLEEN MET DEUGMENSEN OM!

    Het is de vierde en laatste keer dat ik in de loop der jaren onterecht gekielhaald werd via mijn interne kring via smaad/leugens/kwetsingen.Het moet het werk van de borderliner zijn geweest via haar roddels en beinvloeding/manipulatie van anderen!

    En dan komt haar werk evenlater sluipsgewijs , soms verpakt ,op mijn bordje terecht..

    Als ex-PTSS- er (behandelde) komt dat keihard aan,de smaad, de laster, de roddel, de ontact en kost het me bergen aan energie om weer bij mezelf te komen!!!

    . Zo blij met de positieve liefdevolle en gezellige dingen in mijn leven die me vooral op waarde kunnen schatten en kan ik me altijd aan mijn expressie vasthouden. Die sleurt me er weer uit samen met loslaten en loslaten en loslaten en loslaten en vooral alleen maar aardige mensen om me heen!. Dan kijk ik weer met blijde ogen in de spiegel en zie mijn eigen waarde me toe glinsteren!

    DAT IS MIJN WERELD!!!

     

    #borderliner #corruptie # naiviteit #bedrog #manipulatie #oplichting #kwetsing #agressie #psychiatrie #familie #vertrouwen  #geweld #woede #destructie #intriges #wantrouwen  #beschaving #abn 

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 83 keer bekeken

  • Meer blogs >>